Best að segja ykkur bara frá comebackinu sem ég og Sigga Láka
gerðum á Landsmótinu. Við gömlu stöllurnar ákváðum síðla veturs að
gera comeback á landsmótinu á skíðum auðvitað. Vorum ekki alveg
vissar fyrst en síðan var landsarinn akkurat þegar ég var í
spring-break þannig að þetta bara gat ekki passað betur. Ætluðum að
vera rosaduglegar að æfa og þá meina ég að fara í ræktina og ég
byrjaði svona 2 dögum áður en ég fór heim hehhe, veit ekki alveg
með Siggu (en eins og við vitum þá náttúrulega var hún búin að
laumu æfa alveg helling) hehehehehheheheeheh. Þegar fór að nálgast
í landsarann vorum við þvílikt búnar að æsa hvor aðra upp í ruglinu
Sigga var búin að kaupa sér tvenn ný pör af skíðum og mig vantaði
ennþá stórsvig skíði, hef ekki átt þau síðan ég hætti að æfa. Sigga
lét taka frá skíði fyrir mig og auðvital alveg eins og hún fékk
sér. Aðal dæmið var samt að mæta í eins team jökkum og var ég búin
að fara fáar ferðirnar að skoða jakka fyrir okkur og búin að redda
sponsorum og öllum pakkanum. Ef við gætum ekki verið bestar í
brekkurnum þá ætluðum við allavega að lúkka best

Við vorum
auðvitað komnar með diggann stuðnings hóp, Lilja, Magga Tryggva og
Maggi voru í forystu þessara aðdáenda okkar. Við reyndum að fá hina
og þessa til að gera comeback með okkur en án árangurs. Erum
reyndar komnar með nýtt og team fyrir næsta ár, Gummi Sig er meira
að segja búin að pannta sér skíði og hann og Vilson bróðir eru
búnir að heita þess að keppa að ári liðnu. En allavega Sigga var
mætt til Akureyrar þónokkru fyrir landsmót og hékk í búðinni hjá
Gumma og Fjalla (Norðlensku Ölpunum) á daginn til að fá smá inside
information. Hún hringdi í mig alveg úti á þekju og spurði hvort ég
vissi hvað booster væri???? Ég hafði nú ekki heyrt að því en spurði
hvort það væri svona power strap. Allavega sagði hún að við yrðum
að fá okkur svona á skóna því þá yrðum við allavega hálfri sek
fljótari...... og hvað gerir maður ekki fyrir það, við þurftum sko
á því að halda. Ég kom heim og fór og kíkti á skíðin geggjað flott
maður og var svo æst að ég keypti 2 pör, 1 stórsvig og 1 svig par.
Þurfti náttúrlulega ekkert að gera með svigparið því ég átti mjög
fín svigskíði. Fór heim þvílikt ánægð og æst þanngað til pabbi sá
skíðin og spurði hvort ég ætti ekki svigskíði og mér fannst bara
svo flott að vera á eins skíðum og vera eins og Sigga auðvitað. En
allvega þegar ég róaði mig aðeins niður þá fór ég og skilaði
svigskíðunum sem betur fer maður (keyrði út í fyrri ferðinni). Fór
og keypti jakka fyrir Siggu alveg eins og ég var búin að fá mér,
lang flottastar auðvitað. Vorum svo bara í gamla dressinu gömlu
kempurnar. Við vorum sem sagt með team-jakka, á team-bíl (geðveikum
jeppa sem Marinó sponeraði okkur um) vorum með team-lag (November
rain) og með team-herbergi á Dalvik, svona VIP herbergi þar sem við
gátum boðið góðum gestum inn, það fékk nú engin að koma þer inn
fyrir dyr nema Dagný og Valur. Við vorum síðan bara lang flottastar
i keyrandi til Dalvíkur á team bílnum í team jökkunum hlustandi á
team lagið og auðvita má ekki gleyma með team hárböndin og okkur
leiddist sko ekki. Sigga passaði síðan upp á að við værum komnar á
góðum tíma hún vildi helst vera komin áður en byrti sem var sussum
allt í lagi því við gátum hvorugar sofið fyrir spenningi, alveg
eins og litlar stelpur, svo höfum við líka lent íþví saman að verða
bensínlausar en við skulum ekkert ræða það nánar. Lilja og Magga
mættu síðan með þennan glæsilega borða sem á stóð "Gömlu eru betri,
............ áfram Sigga og Brynja, þær voru sko alveg að standa
sig í PR jobbinu og fengu mikla athyggli út á þeta sem og við.
Sjónvarðið var alveg að missa sig yfir þessu enda þarf smá að lífga
upp á þetta landsmót. Adolf vinur okkar tók nokkur viðtöl við okkur
og fannst það sko ekki leiðinlegt því við vorum eins og 5 ára og
gátum ekki hætt að hlægja og bara flissuðum enda fannst okkur þetta
allt svo gaman. Okkur fannst eins og við hefðum aldrei hætt að æfa
og ef við værum nokkrum árum yngri þá hefðum við líka byrjað aftur,
ekkert skemmtilegra en að vera á skíðum í góðum félagsskap. Okkur
fannst nú ekki allir vera ánægðir að sjá okkur þarna í brekkunum á
nýjum græjum í eins jökkum alveg eins og við værum með sponsera
hehehehehe. En flestir höfðu nú gaman af þessu alveg eins og við.
Mér fannst við líka standa okkur með príði og var ég að spá í því
að ef við hefðum æft helmingi meira sem sagt farið á eina æfingu í
viðbót hvað við hefðum geta gert þá, eða startað framar

Störtuðum
náttúrulega síðastar alveg eins og ég veit ekki hvað með serana
auðvitað, gluðuðum þeim vel á frekar fyndnar. Sigga náði lang besta
tímanum í seinni ferðinni í sviginu eftir frekar slaka fyrri ferð,
ég sagði líka við hana við skulum bara sjá til í sinni ferðinni
þegar þú færð betri braut, og ég vissi að ef hún kæmist niður þá
væri hún á góðum tíma. Hún tók gellurnar í nefið, sem eru búnar að
vera að æfa í allan vetur og undanfarin ár hehheheheehheeh En ég
keyrði út í fyrriferðinni og fékk með mikilli frekju að vera
undanfari í síðari ferðinni og var náttúrulega lang best. Þeir
leyfðu mér að fara finnst ég var komin svona langt að. Svo kallaði
þulurinn okkur gömlu kempurnar mér sem finnst ég ekki degi eldri en
21. Jæja en svo fór um sjóferð þessa, eða hvað maður nú segir. En
við verðum mættar að ári liðnu aftur með nýtt team nafn "Team
Bananas" so watch out girls. Later